Gedownload van YTS.MX
[griezelige muziek]
Officiële YIFY-filmsite: YTS.MX
- Serieus?
Kom op.
[gefrustreerde zucht]
[schreeuwen]
- Hoi.
[piep]
Oké, het komt zo terug over twee weken.
- Bedankt. - Bedankt.
- Goedeavond, dames en heren,
de bibliotheek gaat sluiten binnen vijf minuten.
- Hoi. - Hoi.
- Eh, bestellen voor Maggie?
- Oh ja.
Oké, dus je hebt het gewoon nodig om het in de oven te gooien
gedurende ongeveer 30 minuten op 375.
- Oké, dat kan ik wel aan.
[grinnikt]
- Het spijt me, het werkt niet.
- Euh, vind je het erg om het te proberen? het nog een keer?
- Ja tuurlijk.
Gaat nog steeds niet door.
- Oké, dat is raar.
- Heb je een andere kaart misschien?
- Nee, het is oké, ik heb contant geld. - Zeker.
- Hé, Selma!
- Waarom lacht je zo veel?
- Het is mijn verjaardag vandaag.
- Oh, iemand gaat dat doen heb geluk vanavond.
God weet dat ik het niet ben.
[lacht]
- Nou, ik ben niet zo'n kok dus ik heb net Gino's voor Alan gekocht.
- Ik maakte lasagne voor mijn tweede echtgenoot, Carl,
elk jubileum.
- Oh mijn god, Dat is wat ik heb, lasagne.
- Carl stierf aan verstopte slagaders.
Mijn advies, gewoon sluipen er zitten veel groenten in.
- Zal ik doen.
[zachte muziek]
Oké.
[kleine zucht]
[griezelige muziek]
[telefoon pingt]
[hijgt]
- Alan!!
- Hallo, verrassing.
- Je maakte me bang.
- Hallo, gelukkige verjaardag.
[giechelt]
- Fijne verjaardag, lieverd.
Mm. Ik heb eten voor je gemaakt.
- Ik zie dat.
[giechelt]
Hoe zit het met ons werk? Eerst een beetje trek?
[lacht]
- Oké.
[lachend]
- Hoi.
Je wilt wat toast of zoiets?
- Nee, alleen de koffie.
Maar toch bedankt.
- Oh, schat.
Weet je, ik denk dat je van houdt deze auto meer dan ik.
- Nou, het is een origineel,
zoals jij.
[lachend]
- Ik heb iets voor je. - Wat?
- Ik weet dat je dat zei ooit een Corvette zouden krijgen,
je wilde wat fuzzy ophangen dobbelstenen vanuit de achteruitkijkspiegel.
- Haha! Het is perfect.
[giechelt] Ik hou ervan.
- Weet je, misschien kan ik wel komen op deze reis met jou.
- Nee, dat is niet...
Het is niet... het bedrijf staat dat niet toe.
- Hmm, ja, maar...
...wie zou het weten? Echt.
- Het is de regel van het bedrijf.
Wil je dat ik ontslagen word?
- Nee. - Oh Hey.
Ik zal dit goedmaken.
Ik beloof.
- Oké. - Oké.
- Houd van je.
[auto dendert weg]
- Hallo, wat doe jij hier?
- Oh, ik bracht je net mee wat restjes.
Het is van Gino. Het zou de beste moeten zijn.
- Wat is er met die glimlach gebeurd?
- Ik weet het niet.
- Wat doe jij vandaag?
- Nou, Alan is op reis dus ik heb niet echt...
- Goed. Je kunt mij meenemen naar het winkelcentrum in Colby.
- O, dat kan?
- Ze hebben mijn rijbewijs afgepakt en ik heb een date!
- Nou, Colby is nogal ver. Het is ongeveer 40 minuten rijden.
- Dus? We moeten gewoon aan de slag.
[grinnikt]
- Oké. - Goed.
- Heb je een lift naar huis nodig?
- Niet als ik geluk heb.
[lacht]
- Jullie vangen een film of zo?
- Nee, we zitten in een wandelgroep.
- Oh dat is geweldig. Gezondheid is zo belangrijk.
- Als hij niet omvalt voordat we bij Orange Julius aankomen
Ik weet dat hij mij aankan.
[lacht] Wacht niet!
[autotoeter toetert]
[intrigerende muziek]
- Alan?
[spannende muziek]
- Niet bewegen.
Ik bel de politie.
- Je kunt... je kunt de houden auto, oké?
Ik-ik zal het aan niemand vertellen, Ik beloof.
- Mag ik de auto houden? Dit is mijn auto.
- Dit is de auto van mijn man.
- Nee, dit is mijn man, Alans auto.
Ik gebruikte het gewoon boodschappen doen.
Wacht, ken jij mijn man?
- Ik ga even reiken in mijn achterzak
en pak mijn telefoon, oké?
[ademt uit]
- Drie jaar.
- Wat?
- Ik ben getrouwd aan Alan voor drie jaar.
- Hij zei dat ik rechtvaardig was paranoïde zijn.
[snikt] - Oké, adem gewoon.
Kijk, huil niet om hem.
- Ik kan er niets aan doen.
Hij is de liefde van mijn leven.
[zucht]
Ja. Dat dacht ik ook.
- Dit... dit moet zo zijn een soort vergissing.
Het moet zo zijn.
- Weet je wat? Jij bent... je hebt waarschijnlijk gelijk.
Ik bedoel, hij is het waarschijnlijk gewoon vergeten
dat hij toen met mij getrouwd was hij trouwde met jou.
- Oh. - Dat gebeurt voortdurend.
- Oh God, ik voel me... Ik voel me ziek.
- Je weet wel, Ik wist dat er iets aan de hand was.
Ik wilde het gewoon niet toegeven.
- Je zei dat je het al een tijdje wist?
- Ik bedoel, ik had mijn vermoedens dat hij iemand anders zag,
ik gewoon...
Ik denk dat ik dat wilde om te denken dat ik ongelijk had.
[ademt uit] - Dus waarom...
- Hij behandelde me goed in de begin.
Luxe restaurants en uitjes.
Dan...
dan was hij altijd aan het werk.
[snuiven]
- Pam, zijn dat jouw kinderen?
Wacht, zijn dit zijn dit zijn kinderen?
- Oh nee. Mijn jongens zijn dat van een vorige idioot.
- Wat ga ik doen?
- Nou, ik weet niet hoe het met jou zit maar ik krijg mijn geld terug.
Ik heb al een plan met Alan weet er niets van.
- Maak je je zorgen over geld?
- Heb je het gecontroleerd? uw bankafschriften van de laatste tijd?
- Nee, Alan regelt dat allemaal.
- Hm. Hoe zit het met uw creditcards?
Heeft u een rekening gezien? onlangs per post?
[spott]
Laat me raden, je opende een gezamenlijke betaalrekening met hem
maar jij bent de enige die er geld in stort.
- Stop. Gewoon... alsjeblieft, stop er gewoon mee.
Dit moet wat zijn een soort vergissing.
Het moet gewoon zo zijn.
- Kijk, als je het wilt weten de waarheid,
voer gewoon een kredietrapport uit op jezelf
en je zult zien wat Ik heb het over.
- Hoe kan ik dat zijn 36.000 dollar kwijt?
[glas breekt]
Pam, we moeten naar zijn werk en praat met Pete en de salarisadministratie.
- Mevrouw Bakker.
- Piet, hallo.
- Leuk je te ontmoeten.
- Hoi. - Hallo.
- Oké, kom terug. Oké.
- Oké.
- Goh, dat shirt ziet er goed uit scherp op jou, Pete.
- Oh, ik heb het bij een garage sale gekocht.
- Oh, knap en zuinig.
Ik zei toch dat hij dat was een dubbele dreiging.
- Eh, het is leuk om te zien Nogmaals, mevrouw Baker.
- Noem me alsjeblieft Pam.
- Pam.
- Oh natuurlijk. Dit is mijn eh, alleenstaande vriend trouwens.
Ja, ik heb haar over jou verteld en ze wilde bij mij langskomen.
- Eh, dat deed ze?
- Dat heeft ze zeker gedaan.
- Uh... uh, dus wat kan ik uh,
wat kan ik vandaag voor u doen, Mevrouw Bakker?
- Dus... - Eh, Pam.
- Dus mijn man, Alan, doet hij een directe storting?
- Hij doet.
- Nou, dat hebben we niet gemerkt
de laatste paar loonstrookjes raken.
- O, dat is ongebruikelijk. Eh, laten we dat ter sprake brengen.
Er staat dat ze daar gingen door.
- En eh... welke bank is dat?
- Eh, dat weet je niet de naam van uw bank?
- Eh... het moet gewoon zo zijn geweest vergeten.
- Dat is goed. Wat ben je aan het doen?
- Jeetje. Jij bent Draken van Kragon lezen?
- Wacht, ken jij DOK?
- Ja! De zevende komt uit...
- Ja, volgende maand. - Ja!
Weet je wat grappig is is Ik werk in een bibliotheek
en ik denk dat ik je kan pakken een voorexemplaar.
- Echt niet. - Mm-hmm.
Best cool, toch?
- Ja. Oh dank je. - Ja.
- Dus ik zou het nog eens controleren met uw bank
omdat het laat zien dat het ging door aan mijn kant.
- Natuurlijk. Ik bedoel, ik weet het zeker het was de bank
dat verpestte en jij niet, Piet.
Ik eh, we gaan gewoon weg van je haar.
- Oh uh, oh Pam, eh... zou je kunnen herinner uw man eraan
om jou te veranderen aan zijn begunstigde?
Hij heeft zijn ex daar nog steeds
en dat zou ik vreselijk vinden een probleem worden.
- Mijn man was niet getrouwd voor mij.
- Ja, dat was hij.
- Eh, wat is de naam?
- Nou, ik ben het niet het is de bedoeling dat--
- Naam.
- Kristin Bakker.
- Ik zal het zeker weten om het hem te laten weten.
- Oké.
- Doei.
- Doei. Tot ziens.
- Dus, wat heb je gezien? Heb je iets gezien?
- Zijn directe stortingen zijn dat wel naar de Frontlandbank.
- Nooit van gehoord.
- Ja, ik ook.
- Nou, dat moet dan zal het maar zijn, toch?
- Hoe komen we erbij?
[zucht]
- Nou, we zijn allebei legaal met hem getrouwd.
- WAAR.
- Dus misschien als we dat maar kunnen bewijs dat aan hen
dan kunnen wij toegang krijgen.
- Wat heeft Alan je verteld? hij doet
voor Bestana Pharmaceuticals?
- Verkoop. Daarom hij is de hele tijd op reis.
- Ja, dat is wat hij mij vertelde, te.
Maar Pete's monitor zegt dat hij in de IT werkt.
- Nou, waarom zou liegt hij daarover?
- Omdat IT niet reist
en hij moest ons een reden waarom hij altijd weg was.
[zucht]
- Hoe heet uw man?
- Alan Bakker.
- Ik zie hem. En wat kunnen wij doen om te helpen?
- Nou, dat zou ik graag willen een bankafschrift.
- En jij bent van hem...
- Vrouw. O, ik heb mijn identiteitsbewijs en huwelijksakte,
als dat helpt.
- Dit komt niet overeen wat we hebben.
- Zou het onder kunnen zijn Maggie Bakker?
- Er staat Heather.
- Eh, weet je, dat is zijn ex-vrouw,
dus we moeten dat gewoon bijwerken.
- Nou, dat zal moeten gebeuren door uw man.
Deze procedures zijn voor uw eigen bescherming.
Hm.
- Natuurlijk.
- Bedankt.
- Kristin, Heather,
wie zijn deze mensen en wat is er aan de hand?
- We zijn open een echt blik wormen.
- Als een doos van Pandora van bigamie.
[grinnikt]
- Eh, dus, waar... hoe gaan we verder?
- Nou, ik weet niet hoe het met jou zit
maar ik moet naar de luchthaven om Alan op te halen.
- Hij komt niet terug nog twee dagen.
- Misschien nog een paar dagen totdat hij je ziet, maar...
- Dus elke keer als hij weggaat voor een week,
hij geeft de helft uit die tijd met jou?
- Ja, hij is een slijmbal.
- Ik weet niet hoe het met mij gaat Ik ga hem slaan als ik hem zie.
-O, ga in de rij staan.
Maar we moeten deze list volhouden nog een beetje langer, oké?
Dus probeer het gewoon te behouden samen.
- Ik zal.
Ik zal eens rondneuzen in zijn kantoor.
Kijken of ik iets kan vinden op die twee namen.
[zucht zwaar]
- Hallo, schat, ik ben terug.
- Hoi. Kijk hiernaar. Ik heb onze foto's klaarstaan.
- O ja.
- Ja, de gipsplaat is gekomen echt goed uit.
- Ziet er echt goed uit, lieverd.
Wauw, lieverd. - Ja.
- Dus ik kan terugkomen nu in deze kamer?
- Nou, ik zat te denken over mijn bureau hier en dan,
misschien de televisie hier
zodat ik de wedstrijd kon bekijken Ik werk.
- Nou, je gaat niet werken als je naar de wedstrijd kijkt.
- Ik... heb heel veel vaardigheden.
- Oh, dat doe je toch? - Ja, ik wil.
- Nou, dat is waar. Dat deed ik niet weet dat je timmerman was.
- Mm-hmm. - En een schilder.
- Mm-hmm. - En--
- En... een danseres.
[giechelt]
[lachend]
[de telefoon gaat]
- Hallo?
[Pam]: Hij is misschien onderweg aan jou.
- Wat? Hoe lang geleden?
- Ik heb geprobeerd te sms'en maar je antwoordde niet.
- Hoe lang?
-Elk moment, als hij ging direct naar jouw plek.
[spannende muziek]
- Maggie?
- Mag?
- Maggie?
- Hoi!
- Hoi.
Heb je mij niet gehoord?
- Nee, sorry, koptelefoon. - Oh.
Nou, ben je niet blij? Ik ben vroeg thuis?
- Natuurlijk ben ik dat!
- Dus kom hier. - Oh, ik... Ik ben zo bezweet.
Ik ben echt vies. - Het kan me niet schelen.
- Nou, laat me gewoon gaan Maak je schoon, oké?
- Ja tuurlijk. Waarom... waarom ben je hier?
- Ik... Ik was gewoon aan het doen wat yoga.
- Juist, maar... waarom hier?
- Nou, de zon is echt goed hier.
- Oh. Ja.
- Hé, heb je gegeten?
- Ik heb niet.
- Waarom ga je niet met mij mee en ontspan
en ik zal je maken iets.
- Oké, geef me maar een seconde, oké?
- Oké. - Oké?
- Lieverd, hoe zit het? een gegrilde kaas?
- Ja. Klinkt goed.
- Dus we hebben niets doorgaan.
- Nou, we hebben twee namen.
- Ja, Kristin en Heather.
- Dat zijn onze enige aanwijzingen.
- Oké. Dus daar concentreren wij ons op.
- Ik zal online wat onderzoek doen, kijken of ik iets kan vinden.
- Er is één persoon wie weet het misschien.
- WHO?
- Alans moeder.
- Alan vertelde me dat beide van zijn ouders waren dood.
- Ja. Ze is nog steeds aan het schoppen.
In een bejaardentehuis buiten van Colby.
- Oh.
Nou, het is alles wat we hebben.
- Het is alles wat we hebben.
Kunnen we er nog twee krijgen?
- Ja. - Bedankt.
[ademt scherp uit]
Hier gaat niets. - Ja.
- Hallo, Loïs.
- Wat leuk dat er iemand hier is om mij te bezoeken.
[grinniken]
En wie is dit?
-O, dit is mijn vriendin, Maggie.
- Oh, je bent een knapperd.
- Bedankt.
- Ben je hier om de rekening te betalen? - Welke rekening?
- Voor deze plek, zodat ik kan blijven.
- Oh, nee, we zijn gewoon kwam langs voor een bezoek.
- Oh. Kun je het aan Alan vertellen? hij moet de rekening betalen
anders gooien ze me eruit.
- Lois, dat zou ik nooit doen laat dat gebeuren.
- Nou, hij komt niet terug mijn telefoontjes.
Maar er is geld genoeg. Wij hebben het huis verkocht.
Ik had spaargeld. Het zou lang moeten duren.
- Heb je Alan het geld gegeven?
- Ja, hij regelt het allemaal.
- Dat moet echt zo zijn bezig met werk.
- Als je tijd wilt vrijmaken, jij vindt tijd.
- Lois, ik was door enkele rekeningen onlangs.
- Mm-hmm. - En ik kwam een ​​Kristin tegen.
- O, zijn ex.
- Ex-vrouw? - Uh Huh.
- Dat zou niet gebeuren om te weten waar ze woont?
- Ze woonden dichtbij naar het meer in Daneville.
-Daneville?
- Over de staatsgrens.
- Ze droeg altijd te veel oogschaduw maar een goed hart,
die. - Bedankt, Loïs. Dat helpt.
Wat dacht je van een Heide? Herinner jij je een Heather?
- Oh, weet je, mijn Alan had dat ook zoveel vriendinnen
Ik kon ze niet recht houden.
- Ja, we weten wat je bedoelt.
- Het spijt me. Ik kan me haar niet herinneren.
- Het is in orde.
- En wat is dit?
- Je favoriet.
[hijgt] - Tater tot ovenschotel?
- Met extra peuters. -O, dank je, lieverd.
- Natuurlijk. Nou, dat zouden we moeten doen ga waarschijnlijk aan de slag.
- Echt leuk je te ontmoeten.
- Aangenaam. Kom alsjeblieft terug en zie mij.
- Wij zullen.
Doei.
[zucht blij]
Onze eerste voorsprong.
- Hij heeft ons ver genoeg uit elkaar wij komen elkaar niet tegen
maar dichtbij genoeg zodat hij het kan rijden naar. Man, hij is slim.
[kloppen]
- Ik denk dat er niemand thuis is. Misschien moeten we gewoon gaan.
- Wil je een figuur maken dit eruit, of niet?
[zucht] Ik ga even terug checken.
- Wacht, ik denk het echt niet dat we zouden moeten overtreden.
- Zegt de vrouw die liep in mijn garage?
[zucht] Kom op!
- Oké.
[spannende muziek]
- Wees gewoon stil, oké?
[ketting rammelt] [hijgt]
- Pa! - Wat?
- We moeten nu gaan. [ketting rammelt]
Moet gaan.
[beiden hijgen zenuwachtig]
[grinniken]
- Mijn zoon pakt zijn pistool direct.
- Wachten. - Wie ben je?
- Ben je getrouwd met Alan Baker?
- Nee, je geeft geen antwoord een vraag door er een te stellen.
- Als je getrouwd bent tegen Alan Baker, hij heeft tegen je gelogen.
- Oh, dus mijn man is een leugenaar? Vertel me iets wat ik niet weet.
- Hij is ook met ons getrouwd.
- Oh. Dus waarom ben je hier? Hm?
Je wilt jezelf maken beter voelen door het mij te vertellen?
- Geen honing. We zijn hier voor één ding.
- Wraak.
-Dus, je wilt mee?
- Verdomd eerlijk, ik wil erin.
- Nou, ik denk er tussenin ons drieën
wij zouden het moeten kunnen om iets uit te zoeken.
- Dus... hoe gaat het? gaat dit lukken?
- Nou, hij vertelde me dat hij ging een weekje weg voor werk.
Wat heeft hij jullie verteld?
- Hij zei dat hij weg zou zijn gedurende twee weken.
- Ik weet het niet, hij komt en gaat.
Soms is hij hier een paar dagen,
soms zie ik hem niet voor een maand.
- Een maand?
- Ja, ik dreigde te vertrekken
maar hij zei altijd dat het zo zou zijn beter worden. Alle lange reizen.
Dat is nooit gebeurd. Ik was gewoon om het uit te stellen voor mijn kind.
- Ja. Hij vertelde me dat hij dat was langere uren werken
zodat hij promotie kon krijgen en stop met reizen.
- Hij heeft altijd een excuus.
- Nou, het lijkt erop dat we het hebben een paar weken zonder hem.
- Ik werk in de bibliotheek in Clarkson.
Wij hebben een opslagruimte daar kunnen we gebruik van maken.
- Oké. En we hebben alles gedeeld even
die we vinden tot hebben we mensen afbetaald?
- Oké, iedereen krijgt wat Rust uit, want we beginnen morgen.
- Klinkt goed.
[luide knal in de verte]
[gespannen muziek]
[hijgt en dan hijgt]
[zucht]
- Oké. Dus dit is het.
Dit is de opslagruimte Ik vertelde je over.
- Ja, het is leuk.
- Hier, laat me je helpen.
- Oh, ik ben mijn laptoptas vergeten de auto. Ik ben zo terug.
- Oké.
- Mijn vriend gaat kan hier elk moment zijn.
- Hoe zit het met het bandenlichter? Heb je een flat gekregen?
[opgelucht uitademen]
- Je dacht Maxie zou je pijn doen?
- Ik wist het niet.
Er zijn vreemde dingen gebeurd rond mijn huis.
Ik heb het gevoel dat ik in de gaten wordt gehouden.
- Nou, Maxie niet een vlieg pijn gedaan.
- Ik heb hem naar ons zien kijken. - Wat?
- Ik probeerde het op te sporen Papa's geld
en elke aanwijzing die ik heb gehad, jij was daar,
dus ik dacht dat jij er mee bezig was en dus begon ik je te volgen.
- Maxie, hij is gewoon geweldig bij het uitzoeken van dingen.
Hij wordt financieel adviseur
of ooit op Wall Street werken. - Nee ik ben niet.
- Ja, als we ons geld krijgen rug.
Het zal genoeg zijn dat je naar de universiteit gaat.
- Ik typ gewoon alles in die we tot nu toe weten.
- Ik ben een visueel persoon.
- Wat betekent dat?
- Ik moet iets zien.
- Oké, dus waarom doe je het niet gewoon haar document bekijken?
- Want dan is het alles gewoon een hoop woorden.
- Oké, hoe kan ik het verbeteren? het voor jou?
- Jullie kijken altijd een van die politieshows?
- Oké, we zijn gewoon aan het verspillen onze tijd.
- Wacht, wacht, nee, laat haar uitpraten.
- Nou, ik kijk naar alles van die shows.
- Ja, ze houdt van ze. - Wat is je punt?
- Nou ja, op al deze shows ze hebben een controlekamer.
- Een controlekamer?
- Ja, een controlekamer waar ze hebben al hun bewijsmateriaal
en wat al niet op een prikbord of een schoolbord.
Ze vindt mij niet zo leuk.
- Het zal even duren.
- Dat zal werken.
- Visueel.
Wij weten niet waar zijn geld is
maar we kennen wel een paar plaatsen is het niet.
We beperken ons dus maar steeds verder zijn wereld, en wij zullen het vinden.
- Ik vind het leuk. - Bedankt.
- Ik weet niet of dit leuk is, zaken of wat dan ook,
maar mijn vader vertrouwt geen banken.
Het zou mij niet verbazen als hij het geld verplaatste.
- Nou, als het niet bij een bank staat, waar zou het zijn?
- Ik weet het niet, investeringen misschien.
- Nou, dat klinkt moeilijker om ons geld terug te krijgen.
- Het is. Het is mij niet gelukt Zoek naar accounts of zoiets.
Ik weet gewoon dat hij het niet leuk vindt instellingen.
- Dus wat? Hij is bang dat iemand dat is ga je van hem stelen?
- Nou, dan hebben we het gewoon nodig om dan verder te kijken.
- Weet je, hij mocht mij niet in zijn kantoor zijn.
Ik heb het gevoel dat er iets is daarin
Hij wil niet dat ik het vind.
- Hoe zit het met zijn moeder? Denk je dat ze iets weet?
- Loïs? - Ja.
- Oma wilde zich niet verstoppen iets.
- Hij heeft gelijk.
Ik bedoel, ze is ouderwets maar ze is een goed mens.
- Oké, Maggie, blijf zoeken in zijn kantoor.
- En wat ga je doen aan het doen zijn?
- Ik ga hem volgen.
Hij liegt altijd zijn verblijfplaats.
Het is tijd om te zien waar hij heen gaat de hele dag en nacht.
- Vertrouw je ze?
- Nee.
- Ik ook niet. - Maar we kunnen ze gebruiken.
- Ik denk nog steeds dat we beter af zijn op ons zelf.
- We hebben ze nodig. - Ik weet het niet, het is riskant.
- Luister naar je moeder, wij hebben hun hulp nodig.
- Ze nemen het geld aan en ze zullen rennen.
- Nou, daarom hebben we dat gedaan om het eerst te vinden. Laten we gaan.
- Wat ben je aan het doen?
[zucht]
- Ik haat die auto.
[Kristin]: Jullie vinden iets
want ik heb niets.
- Nou, ik heb alles doorgenomen hoekje en gaatje
van zijn kantoor en deed dat niet iets vinden.
- Wie is dat?
- Een nieuwe aanwijzing?
- Ik weet het niet.
- Waarom de foto's?
- Wat?
- Hij heeft haar opgehaald en ze kusten.
- Je maakt een grapje.
- Is dat een nieuwe vrouw?
- Ik heb met haar buurvrouw gesproken.
Het zijn pasgetrouwden.
- Oh Allemachtig.
- Dit is gek. We hebben moet de politie bellen.
- Nee. Geen politie.
- Nee, zodra we naar de politie gaan, je kunt dat geld vaarwel zeggen.
- Mijn moeder heeft gelijk. Als hij dat niet doet iets vermoeden,
zijn hoede zal zijn en dat zal onze beste gok zijn.
- Wij houden ons aan het plan.
- Ik... Ik moet gaan mijn training binnen krijgen.
Ik heb wat frisse lucht nodig. Ik zie jullie later.
- Gaat ze een probleem vormen?
- Wat bedoel je met een probleem?
- Kijk maar naar haar.
- Ik denk dat we hier klaar zijn.
- Kom op, Max. Laten we gaan.
[hijgen]
- Serieus?
Kom op.
[schreeuwen]
[hijgen]
- Hebben we dat echt nodig? haar handen vastbinden?
- We moeten haar bang maken. Ja.
- Ik denk dat ze bang is.
Maak haar los.
[zachtjes huilen]
Drink wat water.
Het is in orde.
Het spijt me van dit alles.
Het is... mijn werkgever wilde het ons om een ​​stapje verder te gaan
maar het lijkt een beetje een gangster uit de jaren 80 naar mij.
- Wat wil je?
- Ik... Ik denk niet dat we dat moeten doen met haar praten.
- Kijk, dat is het probleem. Communicatie.
We moeten beginnen praten.
Ben je bereid om te praten?
[bevende ademhaling]
- Je man is mijn baas iets schuldig een aanzienlijke hoeveelheid geld.
Kijk, hij gaf hem 30.000 dollar voor een bedrijf
dat is nooit uitgekomen. Dat is niet lief.
Dat is niet professioneel.
Dus we gaan hem vinden
en we zullen hem pijn doen als we dat doen krijg dat geld niet terug.
- Ik heb geen geld.
- Hoe lossen we het op? dat probleem?
- Ik weet het niet. Hij heeft ook al mijn geld afgepakt.
[spott]
- Wat een echt stuk werk deze man wel.
[grinnikt]
[zucht]
Je lijkt me een aardige dame.
Dus, wat dacht je ervan dat we jou kopen? enige tijd
en je kunt dit geld vinden.
Dan kunnen we alles vermijden deze onaangenaamheid.
Ik vind het allemaal niet echt leuk Het geweld, weet je?
Hoe klinkt dat?
- Ik werk eraan.
- Je sms't dit nummer als je heb iets.
Laten we gaan, Bud.
- Ik vond het echt eng.
- Het is echt eng.
- Echt?
[lacht vrolijk en stopt dan]
- Het is in orde. - Het is niet oke.
- Zeiden ze hoe? Hoeveel is hij ze verschuldigd?
- Dertigduizend dollar.
- Dertigduizend?
- We stoppen met ontmoeten.
- Wat? Waarom?
- Dit is te gek geworden.
Alan heeft ons erin gesleept ontvoering en diefstal.
- Nou, dan kun je kussen dat geld vaarwel.
- Is dat het enige waar je om geeft?
- Ik geef om mijn zoon.
En hij heeft geld nodig om geld te verdienen iets van zichzelf,
dus ja, het enige waar ik om geef is het geld.
- En wat als jij het was? dat is ontvoerd.
- Dat denk je niet kwamen ze al op mij af?
- Kwamen ze achter jou aan?
- Ja.
- Als ze dat al waren jou achtervolgen,
hoe kwamen ze erachter Maggie zo snel?
- Je hebt ze op mij gelegd.
- Ik kende je niet eens bestond tot een week geleden.
En ze hebben mij nooit ontvoerd,
ze kwamen gewoon en namen de mijne mee sieraden en een flatscreen-tv.
- Je liegt. - Ik was het.
- Blijf erbuiten, Max. - Ik was het, mam.
Ze kwamen weer langs, dus ik gaf het adres van Maggie
om ons meer tijd te kopen. - Wat heb je gedaan?
- Dat dacht ik niet zou iemand pijn doen.
Dat deden ze nog nooit eerder. Ze hebben gewoon spullen gestolen
en ik dacht dat ze moesten stelen een keer van iemand anders.
- Nou, je had het mis.
- Je praat niet met mijn zoon zoals dat.
- Ik zal praten zoals ik wil.
- Het spijt me zo, Maggie.
Ik heb dit nooit bedoeld deze kant op te gaan.
- Ga alsjeblieft weg.
- Je gaat je verontschuldigen naar hem.
- Dat gaat niet gebeuren.
- Oh, je verwedt je leven het gaat gebeuren.
- We zijn klaar. Dit is gedaan.
We gaan zo naar de politie wij zouden moeten hebben,
zoals Maggie zei dat we dat hadden moeten doen.
- Ja, omdat ze zacht is, precies zoals ik zei. Jij ook.
- Nee!
Wij gaan niet naar de politie.
- Waren niet?
- Maggie, dat doe je niet moet dit doen.
- We moeten hem voor altijd tegenhouden dit doen
ooit nog een andere vrouw.
Het is het enige dat is belangrijk voor mij.
Laten we weer aan het werk gaan.
- Dus wat gaan we nu doen?
- We hebben bijna geen aanwijzingen meer.
- We zijn rond geweest voor iedereen die op zoek is naar antwoorden
maar er is één persoon wie weet waar het geld is.
- Alan.
- Dus gaan we naar de bron.
- Ja, maar hoe?
- Dat heb ik niet bedacht dat nog uit.
- Oh, hallo daar, vriend. Makkelijk daar.
ik gewoon... heb het net laten waxen.
- Het spijt me.
- Dat is in orde.
- Kan ik met je praten over iets?
- Max, we hebben hierover gesproken.
Ik kan gewoon niet naar de universiteit direct.
- Het gaat niet over de universiteit.
- Oké, wat dan?
- Ben je getrouwd aan iemand anders?
- Wat?
- Er waren twee vrouwen dat kwam langs
zeggen dat zij waren met jou getrouwd.
- Twee vrouwen? Dat is belachelijk.
- Ze willen je geld.
- Wat?
- De vrouwen, ze willen je geld.
- Welk geld?
- Het geld dat ze zeiden jij hebt ze afgenomen.
- Ik heb geen geld gestolen!
- Waarom zijn ze dan? op zoek naar jou?
- Weet je, ik heb waarschijnlijk met ze uitgegaan voordat ik je moeder kende
en ze zijn boos omdat Ik heb ze gedumpt.
God, dat is zo kleinzielig.
Dit voelt als een shake-down.
- Het is grappig omdat daar lijkt een patroon te zijn
omdat die mannen die je gaven geld voor een investering
kwam ook kijken voor wat je schuldig bent.
- Ze waren hier?
- Ze hebben mama's sieraden meegenomen en onze televisie.
- Nou, ahem, dat wisten ze was een investering
en investeringen brengen risico's met zich mee, dus ik kan niet...
- Het maakt mij niet uit! Het kan me niet schelen.
- Luister hier, Maxie.
- En dat je verhuist.
Doe het, of ik bel de politie.
- Nu, Max.
Je bent te jong om het te begrijpen dit, maar ik word erin geluisd.
- Ik kan je helpen.
- Hoe?
- Ik kan het geld voor je verbergen. Onvindbare rekeningen.
- Je kan dat doen?
- Voor een bedrag.
[grinnikt] - Hoe veel?
- Eh... alles wat je schuldig bent Moeder plus 15% rente.
- Vijftien?
Vijf procent.
- Vijftien. Jij bent aan het rennen geen tijd meer.
- Oke deal.
Vijftien procent. Ha!
- Hallo?
- Eh, hallo.
- Kan ik u helpen?
- Eh, zeker. Ken jij als Alan Baker hier woont?
- Wie ben je?
- Ik ben zijn vrouw.
- Kom binnen.
Alsjeblieft. - Bedankt.
Wie ben je?
[zucht]
- Je weet wie ik ben, nietwaar?
- Ik heb mijn vermoedens.
- Hoe lang ben je geweest getrouwd met Alan?
- Over vijf jaar.
- Dat is een lange tijd.
- Het is.
Heb je een affaire met mijn man?
- Nee ik ben niet.
Ik ben getrouwd met je man.
- Wauw.
[traanige lach]
Ik ben dus niet gek.
- Nee, je bent niet gek.
- Het verklaart veel.
- Hij heeft het andere vrouwen aangedaan.
- Ik weet.
- Je weet wel?
- Maar niet over jou.
Alleen de dode.
Alan was getrouwd aan een andere vrouw.
- En hoe heette ze? - Heide.
En ze stierf door het eten schaaldieren,
waar ze ernstig aan toe was allergisch voor.
- Wat betekent dat voor ons?
- Ja, denk je dat Alan dat had? iets mee te maken?
- Hij was haar nog steeds aan het ophalen pensioen na haar overlijden.
Ik heb een aantal uitspraken gevonden. Hij zei dat ik niets moest zeggen.
Hij zei dat het voor was ons pensioen.
Ik weet dat het verkeerd was...
...maar we hebben... hebben geld problemen.
Altijd geldproblemen.
Ik ga binnenkort mijn huis verliezen en mijn kinderen zullen geen huis hebben.
- Waarom zou Alan zeevruchten eten? in dezelfde kamer
als iemand met een schaaldier allergie?
- Daar heeft ze mee te maken gehad allergie haar hele leven
en ze vergeet gewoon haar EpiPen een nacht,
dezelfde nacht dat haar man zogenaamd bladeren
om weer aan het werk te gaan.
- Ja, het lijkt raar.
- Het spijt me.
[lachend]
- Jongens, het is niet grappig.
- Oh man. Oh mijn god, Ik had behoefte aan een goede lach.
- Oh ik ook.
- Nou, daar ben ik zo blij mee Ik zou je kunnen vermaken.
- Oké. Waar waren we?
- We hadden het over Heather. Alan heeft haar nooit dood gemeld.
- Dus hij heeft er baat bij manier door haar niet te rapporteren.
- Maar hoe?
- Jouw gok is even goed als die van mij.
- Ja, maar denk je dat echt? dat hij iemand zou kunnen vermoorden?
- Ik weet het niet.
En dat is echt eng om dat niet te doen Weet of uw man een moordenaar is.
- Alles wat ik te zeggen heb wees voorzichtig.
- Heeft hij dat nog dat land daar?
- Ja. Dat weet hij niet Dat weet ik.
Maar hij parkeert zijn camper daarboven.
- Heb je het adres? - Ja.
- Geweldig. Ik ga kijken dingen uit.
Misschien is dat zijn kleine veilig huis
waar hij bewaart al zijn bestanden.
- OK goed. En Pam en ik zal naar Heather kijken.
Ik bedoel, misschien weet haar familie het iets.
Bedankt voor uw komst.
- Je zei dat je er een paar had informatie over mijn zus?
- We weten het niet zeker.
- Ik... Ik begrijp het niet.
- Was je zus getrouwd? aan Alan Baker?
- Dat is juist.
- Kijk, dat weten we niet precies hoe zeg je dit zo...
We komen gewoon naar buiten en zeg het. Alan heeft meerdere vrouwen.
- Ja. Ik weet het.
- Je weet wel?
- Zijn jullie journalisten? of zoiets?
- Nee, niet precies.
- Wij zijn een paar van zijn vrouwen.
- Ik... Ik heb geen geld,
als dat is wat je zoekt.
- Nee, nee, nee, dat doen we niet op zoek naar geld.
Ik bedoel, niet van jou.
- Wacht, dat zei je Wist je dat Alan meer vrouwen had?
- Ja, een vrouw, Amy, Ik denk dat haar naam was:
ze kwam kijken. Er is een bom gevallen op Heide. Heeft haar verwoest.
- Wacht, dus Heather wist het ook?
- Ja. Daarom is haar dood...
haar moord,
het is een nauwkeurigere term ervoor,
waarom haar moord was zo verdacht.
Heather ontdekt dit. Alan overtuigt haar
om naar hun land te gaan in de bergen
zodat ze dingen kunnen bespreken door, zaken uitwerken.
Hij is zo charmant.
We waren allemaal in zijn ban.
[ademt diep in] Maar ik zei haar daar niet heen te gaan.
Ik zei: kom niet weer bij elkaar met hem.
Ik denk dat ze niet luisterde.
- Denk je dat hij heeft vermoord? jouw zus?
- Ze was nauwgezet haar allergie. Zorgvuldig.
Dat zou ze nooit maken die fout
en dat weet ik met heel mijn hart.
- Weet jij waar we heen kunnen? Vind je deze Amy, deze andere vrouw?
- Ja.
- Denk je dat ze in de buurt is? als we daar nu heen gingen?
- Het is behoorlijk moeilijk iemand verliezen
als ze twee meter onder de grond zijn, nietwaar?
- Wacht, zij is ook dood?
- Ja.
[zucht]
- Heeft Alan...
- Nee, kanker heeft die gekregen.
Maar vergis je er niet in,
een gebroken hart was de laatste spijker in die kist.
[spott]
[spannende muziek]
- Hé, lieverd.
- Hoi...
Wat zijn-wat zijn doe je hier?
Ik dacht dat je het niet kreeg tot later thuis?
- Ja, ik ben een beetje vrijgekomen vroeg om tijd door te brengen
met mijn enige echte.
- Dat is... dat is echt leuk. Dat hoefde je niet te doen.
- Goed... alles voor mijn meisje.
[valse grinnikt] Ga zitten.
- Wat... wat is dit allemaal?
- Nou, weet je, ik heb het net gedaan zoveel tijd aan besteed
op het werk de laatste tijd, ik...
Ik dacht dat ik iets zou doen fijn voor je.
Oh, en ik heb een deel van mijn wereld gemaakt beroemde limonade.
Probeer het.
[onzeker grinniken]
Weet je, ik ben het niet eigenlijk dorst nu.
- Maggie, je gaat mij pijn doen gevoelens. Probeer het gewoon.
- Ik zal.
- Oké.
- Schat, ik, ik haat het om dit te doen maar ik heb eigenlijk plannen.
- Koel. Welke plannen?
- Ik-ik-ik wilde er een paar ontmoeten vrienden voor de lunch
en ik kwam gewoon thuis om me om te kleden kleding heel snel.
- Leuk. Welke vrienden?
- Gewoon wat mensen van het werk.
- En wat zijn hun namen?
- Sue en Beth.
- Hm.
Ik kan me niet herinneren dat je dat zei hun naam vroeger.
- Ze zijn nieuw.
- Ik denk dat dat het verklaart. - Ja.
Eh, ik ga me omkleden.
- Oké.
- Oké? - Oké. Veel plezier.
- We kunnen iets doen wanneer ik terugkom.
- Ja, klinkt geweldig.
Houd van je.
- Hé, kom op. - Wat?
- Hij weet.
- Hoe weet je dat?
- Hij gedraagt ​​zich anders.
- Misschien moet je niet teruggaan.
- Hij heeft lunch voor me klaargemaakt. Hij heeft heb dat nog nooit eerder gedaan.
- Ja, dat is raar. Dat heeft hij nog nooit gedaan.
- En hij heeft er iets in gestopt in mijn limonade.
- Wat? Heb je het gedronken?
- Nee.
- Zeker niet teruggaan.
- Waar moet ik anders zijn gaan?
- Je kunt bij mij blijven, oké?
- Dat zou alles verpesten.
- Als hij het al weet, wat maakt het uit?
- Oké.
- Het komt goed.
[spannende muziek]
- Oké.
Ik weet dat het er niet zo uitziet,
maar deze bank is dat eigenlijk wel behoorlijk comfortabel.
[grinnikt]
- Het wordt geweldig. Bedankt.
- Ja. Help jezelf voor alles in de keuken
en de badkamer is net kapot de hal.
- Voel je ooit zoals weglopen?
- Elke dag.
Maar dan zou hij winnen en zo past gewoon niet bij mij.
- Ik wou dat ik zo sterk was als jij.
- Wat? Toen ik je voor het eerst ontmoette,
je was bang van je eigen schaduw.
En kijk nu naar jou, ontvoerders tegemoet treden
en het uitspugen van vorige vrouwen alsof het niets is.
- O, dat weet ik niet.
- Ik doe. En het beste deel?
Hij zal nooit de macht krijgen weer over jou heen.
Je bent op weg om te worden een gecertificeerde badass.
[lacht]
Kom hier.
[ademt zwaar uit] Rust nu even uit.
- Nacht. - Welterusten.
[onheilspellende muziek]
- Wat ben je aan het doen in mijn huis?
- Ik ben een vriendin van je moeder.
- Mama? Mama? Mama!
- Wat? Wat? Wat is er mis?
- Wie is deze dame in ons huis?
- O mijn God. Je bezorgde mij een hartaanval.
Ze is... ze blijft gewoon hier even.
Schat, het spijt me zo.
Ik vergat dat je aan het werk was laat.
- Ja, het is oké.
- Laat me, laat me je dwingen iets te eten, oké?
Ga, ga je omkleden en ik zal het opwarmen.
- Sorry daarvoor, mevrouw.
- Sorry.
Je kunt de deur niet open laten staan, Ethan.
- Er werd van je verwacht om hier een uur geleden te zijn.
- Ik had iets.
[spott]
- Heeft u de accountgegevens?
- Daar ga je.
- Is dit het?
- Neem gewoon af wat ik schuldig ben je moeder en verberg de rest.
- Hoe zit het met mijn 15 procent?
- Je krijgt nu de helft, de helft als je klaar bent met werken.
- Hij heeft het gekocht.
- Hij deed?
- Max heeft het hem verteld dat we hem doorhadden
en toen overtuigde hij hem dat hij hem kon helpen.
- Ik weet het niet als het allemaal is
maar er is $243.000 op de rekening.
[kleine zucht] - En jij hebt er controle over?
- Wij controleren het.
- Ja. - Goed gedaan.
- Ik heb niet veel gedaan. Het was jouw plan.
- Waar komen we dan terecht?
- Rechts. Dat zijn we zeker nog steeds kort.
- Iedereen zou terugkomen ongeveer 50%
van wat hij van hen heeft afgenomen.
- Ik dacht echt dat hij meer had.
- Waarom denk je dat hij het doet?
- Het moet nogal hoog zijn.
Met al deze vrouwen verliefd op je.
- Ik weet nog steeds niet hoe hij kon krijgen
huwelijksvergunning voor ons allemaal.
Ik bedoel, zouden de autoriteiten dat niet doen heb je dat opgepikt?
- Ik heb echt gezocht daarin.
Waren jullie allemaal hier getrouwd, in deze staat?
- Eigenlijk zijn we weggelopen in Vegas.
- Colorado.
- Zie je, de meeste staten vereisen dit niet u een inwoner bent
van die staat om een ​​huwelijksakte te verkrijgen.
- Dus verspreidde hij ons gewoon.
- Echt waar zijn bases bedekt.
- Wat was haar naam, de andere vrouw?
- Eh, Amy.
- Wat is er, Maxie?
- Het is allemaal logisch.
De rekening waar het geld op staat
wordt bestuurd door een Heather North en een Amy Perez.
- Dus hij verborg het geld in de rekeningen van zijn overleden vrouw
dus wij konden het niet vinden.
- Het staat in hun meisjesnaam.
Daarom heeft hij zich niet gemeld ze als dood.
- Hij is zo'n slang.
- Oh, vergeet de Hij is de ontvoerders 30.000 dollar schuldig.
- Rechts. Ik vergat dat te tellen, dus ja,
dat zet ons zeker terug.
- Dat moeten we terugbetalen
anders zullen ze ons achtervolgen voor altijd.
- Ja, maar hoe gaan we dat doen? vind je die jongens?
- Misschien heb ik een manier.
- Je bent hier snel gekomen.
- Eigenlijk ben ik niet ver. Ik wist dat je dit zou oplossen.
- Ik moet weten hoeveel het zal duren om mij te pakken te krijgen
en zijn andere familieleden uit de schulden bij jou.
- Ik zei het toch, 30.000 en het gaat elke week omhoog.
- We kunnen $10.000 doen er buiten te laten.
- Er valt niet te onderhandelen. Dat is niet hoe dit werkt.
- Maar we hadden niets hiermee te maken hebben.
- Dit is niet mijn probleem.
- Twaalfduizend.
Twaalfduizend dollar, gegarandeerd,
die je zou kunnen geven terug naar je baas.
Of je kunt elke keer in je auto zitten dag fastfood eten
en krijg mogelijk niets.
En ik weet dat jij het beter hebt dingen die met je tijd te maken hebben.
- Dat heeft hij niet het geld, hè.
- Je bent een slimme man, wat denk je?
[zucht]
Hij is iedereen iets schuldig.
- Dit bespaart niet jouw echtgenoot.
- Twaalfduizend dollar.
Gegarandeerd.
Of mogelijk niets.
- Oké.
- Oké?
- Voor de helft. Vijftienduizend.
- En dat heb ik op jouw woord je zult mij verlaten
en de andere familieleden hieruit?
- Je hebt mijn woord.
- Geweldig.
[lacht]
- Sms me als je dat hebt iets
en ik zal op magische wijze verschijnen.
- En als je het hebt, je zult op magische wijze verdwijnen,
voorgoed, toch?
- Maggie, je breekt mijn hart.
Ik dacht dat we aan het worden waren vrienden.
[ grinnikt lichtjes]
Ik sms je binnenkort.
- Hallo daar, vriend. Hoe zien we eruit?
- Het is klaar. Geld is niet te traceren.
- Dat is geweldig. Dat is geweldig werk.
- Dat moet je weten vrijdagavond bijeen
op Maggie's werkplek,
bij-bij de bibliotheek. - WHO?
- Je vrouwen of vriendinnen, of wat ze ook zijn.
- Hoe weet je dat?
- Ze kwamen weer langs. Ik probeerde mama te laten komen.
- Oke. Ik zal daar voor zorgen.
Blijf uit hun buurt. Ze zijn gek.
- Ja.
- Hé Max, Hoe laat ontmoeten ze elkaar?
- Eh... 7.00 uur.
- Om 7:00. Oke, goed werk.
Hé, en Max?
Dat gesprek zouden we moeten voeren over de universiteit.
- We hebben hem.
- Ja, meisje, we hebben hem!
- Laat me het je dan laten zien dit ene ding dat--
- Oké, iedereen blijft kalm. We gaan een ritje maken.
Ik wil dat je deze neerzet om je polsen,
en dan zal ik het uitleggen alles voor jullie allebei.
- O, ik kan niet wachten om dit te horen.
- Pam, ik... Ik wil geen pijn doen iedereen behalve ik als het moet.
- Ga je ons ook pijn doen?
- Kristin. Adriaan.
Oké. Oké, iedereen, wacht even één seconde aan.
- Ik vertrouwde je.
- Maggie, laat jezelf niet toe gemanipuleerd worden door deze leugenaars.
Ik... ze zitten achter mijn geld aan!
- Bedoel je ons geld?
- Het is voorbij, papa.
- Maxie.
Doe jij hier ook mee?
- Wij hebben het geld, geef jezelf maar aan.
- Maggie. Maggie, kom met mij mee.
Ik kan dit goedmaken, dat zweer ik.
- Kristin. Kristin, jij en Max, jij bent mijn hele wereld.
- Bewaar het.
- Pam.
[spott] - Gaat niet gebeuren.
- Adriaan, alsjeblieft.
- Nee!
- Na alles wat ik heb gedaan, voor iedereen.
- Ben je oke?
- Mm-hmm.
- Ga op de grond liggen!
Op je knieën, handen op je hoofd.
- Ik kan alles uitleggen.
Ah! Oei!
- Dank u, agent.
- Welterusten.
Het is dus voorbij.
- Het is voorbij.
- Ik dacht dat ik me gelukkiger zou voelen.
- Oh. - Ja ik ook.
- Dus wat nu?
- Nu hebben we echt wat plezier
en wij verdelen alles dat geld.
- Dat is geweldig.
- Het spijt me, maar we zijn echt kan geen cheques laten uitschrijven
die naar ons terug te voeren zijn. Het moet allemaal contant gebeuren.
- Dat is veel geld.
- Oké, dus we krijgen het geld
en we ontmoeten elkaar hier weer op zondagavond.
- Doei.
- Bedankt jongens.
- Natuurlijk. - Welterusten.
- Oké, je moet het zien deze foto kreeg ik
van Alan in handboeien.
[lacht]
- We hebben het gedaan, maar...
Dit ziet er echt niet uit een kwart miljoen dollar.
- Ja, ik word er zenuwachtig van
met al dit geld op één plek.
- Waar kunnen we het verbergen? - Eh...
- Ergens waar hij niet wil kijken.
- Afwasmachine? - Ja.
[lacht]
Ah...
[lacht]
[plof] - Wat was dat?
Wat was dat?
Wie is hier?
Ik haal de slang.
- Ik wed dat het Mason was in de straat.
- Verwater het gewoon.
Ik bedoel, doordrenk het en ik zal het doen morgen opruimen.
[waterspatten]
[telefoon trilt]
- Hallo, wat is er aan de hand?
- [Maggie]: Hij is op borgtocht vrij. - Wat?
- Hij heeft borgtocht betaald. - Hoe is dat mogelijk?
- Is het geld veilig?
- Ja, het is veilig.
Oh nee.
Nee! Nee nee nee nee nee!
Hoe?
- Hij heeft borgtocht betaald.
- Hoe heeft hij zijn borgtocht betaald als we al zijn geld hebben?
- Wie zegt dat dat zo was al zijn geld?
- Hij zei dat het alles was.
- Ja, nou, hij is dus een chronische leugenaar.
[zaak bonst op tafel]
- Wat is dat? - Tien duizend.
- Dus hij heeft het niet gekregen al zijn geld?
- Nee, hij heeft het allemaal.
- Ik volg niet.
- Dat heb ik ontdekt toen Ik ging naar de camper.
- En dat ging je niet vertellen ons erover, jij ook?
- Mama.
- Ik wilde het je vertellen, Maxie.
- Jij egoïstische b-- - Hé, ze maakt het goed.
- Hoe weten we is dat alles?
- Dat is het. - Het spijt me
als ik je woord niet vertrouw direct.
- Het is nu tenminste hier.
- $1500 op zeven manieren.
- Ik ga mijn huis verliezen.
- Hoeveel heb je nodig?
- Veel meer dan dit.
- Hoe veel?
- Vijfduizend.
- Neem de mijne.
- Ook van mij.
- Dat kan ik niet.
- Jij kan.
En jij wil.
- Bedankt.
Ontzettend bedankt.
- Ik denk dat je ernaar kunt kijken alsof we al dat geld hebben betaald
om Alan nooit meer te zien. - De moeite waard.
- Ik had het beter moeten verbergen.
- Nee schat, het was niet jouw schuld.
- Hé, laat hem niet binnenkomen je hoofd, oké?
Spaar gewoon, ga naar school, haal je diploma,
Heb een geweldig leven, Max. Je verdient het.
En hey, er is dit geheel afdeling in de bibliotheek
dat gaat over beurzen. Waarom kom je niet langs
en we gaan er samen doorheen enige tijd.
- Oké.
- Nou, ik ben er niet één voor afscheid.
Dus...
- We vormden een redelijk goed team.
- Dus, wat is het volgende voor jou?
- Zoals gebruikelijk.
Ga naar je werk, maak eten klaar voor de kinderen, kijk wat tv,
ga slapen en doe het allemaal opnieuw.
[grinnikt]
- Nou, als je hulp nodig hebt daarmee, laat het me weten.
- Ik zal.
- Maggie, ik kan het uitleggen alles.
- Waarom?
- Luister naar me, schat. Ik weet niet wat Pam je heeft verteld
maar geloof er niets van.
- Je bent dus niet met iedereen getrouwd die andere vrouwen?
Ze verzinnen het gewoon allemaal?
- Schat, ze zijn jaloers op Jij. Van wat we samen hebben.
- Wat hebben we, Alan?
- Wij hebben liefde.
Jij bent de enige voor mij.
- Je deelt het nog steeds uit maar ik neem het niet.
[gromt dan naar adem]
[fluitjes]
- Ik begon me zorgen te maken over jou, Alan.
- Ik kan alles uitleggen, Curtis.
- O, dat kan? - Ja.
[langzame klapt] Oh, mijn God.
Ik zou het graag horen. Oké?
Je belt niet, jij schrijft niet.
Maar Maggie hier,
ze sms'te me. Ze vond dat we moesten praten.
- Het was een investering, Curtis. En beleggingen brengen risico’s met zich mee.
- Oh nee, maar je hebt niet geïnvesteerd het geld, je hebt het gewoon aangenomen.
- Ik heb je geld.
Daarom kwam ik hier, om uw nummer te krijgen,
zodat ik je zo kon bellen We zouden een afspraak kunnen maken.
- Waarom zet je het niet dat mes naar beneden?
Misschien kunnen wij het worden weer vrienden.
- Nee nee!
- Wachten.
- Maggie, alsjeblieft.
[bevende ademhaling]
Maggie, help me alsjeblieft.
Nee nee!
[hijgend]
- Sorry dat het zo moest eindigen.
Bedankt voor de tip.
Blijf uit de problemen.
- Jij ook.
- Ik kan je geld verdrievoudigen.
Nee! Curtis, nee!
- Jouw man, hij was gewoon te knap.
Onthoud, date knap, rijk trouwen.
- O, waar was je wanneer? Ik had advies nodig, Selma?
- Waarschijnlijk bij mijn derde echtgenoot.
Je zou het niet willen horen wat ik te zeggen had.
- Ik wou dat ik het wist waar hij naar op zoek was.
- Je hebt overal gezocht, toch?
- Elke vierkante centimeter van deze plek.
Ik haat die auto.
- Oh!
Oh, ik hou van deze kant van je.
- Oh, laten we wat spullen kapot gaan maken. - Oh nee, Selma, leg het neer.
Laten we dat gewoon neerleggen, oké?
O, Maggie.
Honing.
[snuiven] - Het spijt me.
- Nee, verontschuldig je nooit.
Je moet dat spul eruit halen jij soms.
- Nu zijn we aan het praten.
- Wat?
- Kijk hiernaar!
[allen roepen ongelovig uit]
- Er is meer!
- Jaja!
- Alsjeblieft.
- Bedankt.
- Hm, Max. Hoi.
- Hoi. - Hoe was werk?
- Het was werk.
- Dus, zijn we allemaal goed? op alle vrouwen?
- Ja, dus met het geld van jou gevonden op kantoor
en het geld dat hij heeft gestolen uit de vaatwasser,
we hebben iedereen kunnen pakken volledig terugbetaald,
met een flinke dosis belangstelling.
- En de pasgetrouwden?
- Ja, ik bedoel, gelukkig was ze dat wel nog redelijk nieuw
maar wat hij van haar afnam we zijn bij haar teruggekomen.
- En oma Lois? - Volledig betaald.
- En met een nieuwe huisgenoot. - Nieuwe huisgenoot?
- Ik heb haar voorgesteld aan mijn buurvrouw Selma,
en het klikte
en ze gaan er veel van besparen geld in hun nieuwe appartement,
die Maxie hier heeft opgezet. - Goed gedaan, jongen.
- Het voelde goed. - Het voelde geweldig.
Maar niet zo geweldig als verkopen de Corvette.
- Heb je de Vette verkocht? - Ik deed.
En kijk eens wat ik ervoor kreeg.
- Hier staat mijn naam op.
- Het is omdat het van jou is.
- Wat bedoel je? - Het is jouw collegegeld.
- Ik... Ik kan dit niet accepteren.
- Dat is geen liefdadigheid. Je hebt het verdiend.
- Denk maar aan ons je eerste klanten.
- Je gaat naar de universiteit!
- Ik ga naar de universiteit.
- Je gaat naar de universiteit!
- Ga je nu aanmelden
want de deadline voor de volgende semester komt eraan.
- Bedankt.
- Zo, zijn we eindelijk klaar? voor ons medelijdenfeestje?
- Je weet wel? Ik denk dat ik klaar ben medelijden met mezelf hebben.
- Oké. - Mm-hmm.
- Laten we dan maar dronken worden.
- Nou, ik ben al eerder begonnen Jullie zijn allemaal hier, dus.
[lacht] - Nou, laten we dan even bijpraten.
- Jaja! - Ja, dames!
- We hebben het gedaan.
[hoopvolle muziek]
- Goed gedaan.
[grinniken]
Ondertiteling: diffuus